Pacjentom często towarzyszy silny lęk, obniżenie progu bólowego, autoagresja, tendencje samobójcze. Dla tego zaburzenia charakterystyczne jest to, że urojenia, halucynacje i wszystkie inne irracjonalne sądy pacjenta są przesycone poczuciem winy – chory jest przekonany, że umarł albo że jego narządy gniją, bo jest to kara za jego grzechy i nieposłuszeństwo.
W tym zespole pacjenci często samookaleczają się - chcą udowodnić innym, że naprawdę nie żyją i nie będą krwawić.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz